و امروز با دنیایی از رافت رفتم.

آن روز که آمدم ،محبتی در چشمی برق نمیزد

اما خوشحالم که امروز،

برق محبت را در چشمانی دیدم که پیش از این باورشان کرده بودم.

و خوشحال ترم از اینکه

کسانی را شناختم که باورشان نداشتم و فکری برای دلتنگیشان نمیکردم.

برای حب درونی و بی منتان، می ستایمتان.

ــــــــــــ

پی نوشت ضروری:

رفتم اما بدانید که قلبم خاطرات خوب ودوستی هایتان را هرگز فراموش نمیکند

و همین امروز خاطرات بد را فراموش کرده است

کاش همیشه اینگونه بود